Üniversitede bir arkadaşım vardı. Yıllarca yan yana oturduk, güldük, her şeyi konuştuk. Sevdiğimi hissediyordum ama hiç söylemedim. "Belki yanlış anlarım, belki reddedilir, belki arkadaşlığımız biter" dedim. Mezun olduk, yollar ayrıldı. Geçen ay düğün fotoğraflarını gördüm. Çok mutlu görünüyordu. Ben de mutluyum hayatımda, ama o fotoğrafların önünde donup kaldım. Söylememiş olmayı hâlâ pişman mısınız?