Sevdiğin biri seni terk ettiğinde gerçekten buna "alışılıyor" mu, yoksa sadece gömmeyi mi öğreniyoruz? Herkes "zaman geçer, geçer" diyor. Peki geçiyor mu gerçekten? Yoksa sadece o acının üstünü mü örtüyoruz ? Yıllar sonra o kişinin adını duyduğumuzda hâlâ bir şey hissediyorsak — bu aslında geçmedi mi demek, yoksa sevginin üstümüzdeki izi midir?